Intensywne Oczyszczanie Krwi  Zaawansowane technologie

Szybka wyszukiwarka produktów

Wybierz kategorię lub podkategorię

Ekspert w dziedzinie intensywnej opieki medycznej 

Rocznie, na milion osób przypada ok. 250 przypadków ostrej niewydolności nerek. Zjawisko dotyczy nawet 25% pacjentów z oddziałów intensywnej terapii i do 4% pacjentów hospitalizowanych. W większości przypadków ostra niewydolność nerek jest wynikiem poważnej choroby podstawowej. W ostatnich latach częstość występowania dolegliwości wzrosła o ponad 10% rocznie, zwłaszcza wśród osób po 60. roku życia. Powodem tego jest zwiększona liczba skomplikowanych operacji, przeprowadzanych na starszych pacjentach, którzy zazwyczaj cierpią na wtórne zaburzenia kardiologiczne.

Intensywne oczyszczanie krwi obejmuje wszystkie techniki pozaustrojowe, stosowane w leczeniu ostrej niewydolności nerek. Najpopularniejszymi są te ciągłe, najlepiej trwające 24 godziny, aby zapewnić kontrolowane usuwanie nadmiaru wody i toksyn w organizmie.

Dostępne są następujące rodzaje technik: 

CVVH - Ciągła hemofiltracja żylno-żylna 
CVVHD - Ciągła hemodializa żylno-żylna
CVVHDF - Ciągła hemodiafiltracja żylno-żylna
CVVHFD - Ciągła wysokoprzepływowa dializa żylno-żylna

Powyższe techniki znajdziemy również pod ogólnym pojęciem CRRT (ciągłe terapie zastępujące nerki).

W leczeniu pacjentów stosowane są również techniki przerywane, często - jako integralny element terapii ciągłej. Wykorzystywane są one tylko przez określony czas.

Intensywne oczyszczanie krwi stosuje się w momencie, gdy funkcje nerek zostały poważnie upośledzone (np. w wyniku poważnej choroby, takiej jak zapaść krążeniowa lub posocznica) i dotyczy głównie pacjentów przebywających na oddziale intensywnej terapii. Cierpią oni na nadmiar wody w organizmie i nagromadzenie toksyn mocznicowych. Jeśli ostrej niewydolności nerek nie można już leczyć lekami, konieczne jest leczenie pozaustrojowe. Choroba jest zwykle odwracalna, ale wymaga intensywnego oczyszczania krwi przez indywidualnie określony czas.

W zależności od lokalizacji, wyróżniamy różne typy ostrej niewydolności nerek:

  • przednerkowe - spowodowane zazwyczaj nagłym spadkiem ciśnienia krwi,
  • nerkowe - powstałe w wyniku zapalenia, cukrzycy lub wysokiego ciśnienia krwi,
  • pozanerkowe - z powodu niedrożności dróg moczowych wywołanej obecnością kamieni nerkowych. 

Najczęstsze uszkodzenie dotyczy ostrej niewydolności nerek zlokalizowanej przed nerką. Występuje ona zwykle u pacjentów poddawanych intensywnej terapii z powodu zaburzeń wątroby, serca, płuc lub innych narządów (niewydolność wielonarządowa). W przypadku ostrej niewydolności nerek funkcje tego narządu pogarszają się bardzo szybko. 

Ostra niewydolność nerek to nagłe, ale potencjalnie odwracalne, pogorszenie czynności wydalniczej nerek. Choroba przebiega zazwyczaj w 4 fazach:

  1. Uszkodzenie (występujące w ciągu kilku minut do kilku dni) powodujące gwałtowny spadek wydzielania moczu i wzrost poziomu we krwi substancji, które muszą być wydalane z moczem (kreatynina, mocznik).
  2. Oliguria / bezmocz (trwający nawet do 10 tygodni). W tej fazie pacjent wydala bardzo mało moczu (skąpomocz <500 ml/d) lub wcale (bezmocz <100 ml/d).
  3. Wielomocz (1-2 tygodnie) obejmujący znaczącą poprawę w produkcji moczu (> 2000 ml/d).
  4. Przywrócenie (po kilku miesiącach).

Chociaż szanse na przywrócenie funkcji nerek są wysokie, wskaźniki śmiertelności pacjentów z ostrą niewydolnością nerek, przebywających na oddziałach intensywnej terapii, wynoszą od 50% do 70%. Pacjenci ci często umierają z powodu innych komplikacji, np. niewydolność wielonarządowa lub zakażenie (zapalenie płuc, posocznica). Ponadto, ostra niewydolność nerek może prowadzić do przewlekłej niewydolności nerek wymagającej dializy (w około 5% przypadków).