To pierwsze wieloośrodkowe badanie wykazuje, że w pełni przezskórna stabilizacja śrubowo‑prętowa w odcinku szyjnym kręgosłupa, z wykorzystaniem śrub pedikularnych i nawigacji 3D, jest zarówno możliwa, jak i bezpieczna. We wszystkich trzech ośrodkach 89,7% śrub zostało wprowadzonych z odpowiednią dokładnością, bez wystąpienia trwałych deficytów neurologicznych ani powikłań związanych z raną operacyjną. Dokładność zwiększała się w czasie, co wskazuje na obecność krzywej uczenia się. Odcinek środkowy szyjny (C3–C6) cechował się niższą dokładnością i wymaga szczególnej uwagi.

Badanie ocenia wykonalność i dokładność nawigowanej przezskórnej instrumentacji śrubami pedikularnymi w odcinku szyjnym kręgosłupa w porównaniu z dobraną grupą pacjentów leczonych metodą klasyczną z dostępu tylnego w linii pośrodkowej. Wyniki wskazują na porównywalną dokładność wprowadzania śrub w obu technikach, przy czym w grupie przezskórnej odnotowano istotnie krótszy czas przygotowania. Badania obrazowe po operacji nie wykazały istotnych różnic w zaniku mięśni przykręgosłupowych między grupami. Jednak ze względu na a retrospektywny charakter badania wiarygodne badania kontrolne były dostępne jedynie dla 35–40% pacjentów, co ogranicza siłę wniosków dotyczących ochrony mięśni. Aby rzetelnie ocenić rzeczywiste korzyści chirurgii małoinwazyjnej, konieczne są badania prospektywne. Ogólnie wyniki wskazują, że podejście przezskórne stanowi bezpieczną i wszechstronną alternatywę, odpowiednią dla szerokiego zakresu wskazań klinicznych.

Badanie porównuje klasyczne (otwarte) oraz przezskórne, nawigowane wprowadzanie śrub pedikularnych w odcinku szyjnym kręgosłupa u pacjentów z pourazowymi uszkodzeniami podosiowymi. Wyniki pokazują, że obie techniki zapewniają porównywalną dokładność pozycjonowania śrub. Technika przezskórna wykazała wyraźne przewagi, w tym istotnie krótszy czas operacji (101 min vs 148 min) oraz znacząco mniejszą śródoperacyjną utratę krwi (166 ml vs 342 ml). Dalsze badania są konieczne, aby ocenić długoterminowe wyniki kliniczne.

To badanie anatomiczne ocenia dokładność nawigowanego, przezskórnego wprowadzania śrub pedikularnych w podosiowym odcinku szyjnym kręgosłupa. W warunkach preparatu kadawerycznego przeprowadzono instrumentację wszystkich podosiowych pedikli szyjnych z wykorzystaniem standaryzowanej, wspomaganej nawigacją procedury małoinwazyjnej. Wyniki wskazują, że nawigowane przezskórne wprowadzanie śrub pedikularnych w odcinku szyjnym może być przeprowadzane z wysoką dokładnością w opisanych warunkach, co potwierdza techniczną wykonalność tego podejścia.

Nowy system małoinwazyjnej stabilizacji śrubami pedikularnymi w odcinku szyjnym (CPS) z wykorzystaniem śródoperacyjnej tomografii komputerowej i nawigacji. Niniejsze badanie pilotażowe przedstawia przebieg procedury, jej wykonalność oraz dokładność w podejściu małoinwazyjnym (MIS) do wprowadzania śrub pedikularnych w odcinku szyjnym z użyciem nawigacji opartej na TK śródoperacyjnej. Retrospektywnie przeanalizowano serię dziesięciu pacjentów poddanych tylnej małoinwazyjnej instrumentacji odcinka szyjnego. Dokładność wprowadzania śrub oraz zdarzenia związane z procedurą oceniano na podstawie uznanych kryteriów klasyfikacyjnych. Wyniki wskazują, że małoinwazyjne wprowadzanie śrub pedikularnych w odcinku szyjnym z wykorzystaniem nawigacji opartej na TK może być wykonywane z akceptowalną dokładnością oraz wydaje się wykonalne i bezpieczne w wybranych przypadkach, pod warunkiem przeprowadzania zabiegu przez doświadczonych chirurgów.

Retrospektywna seria przypadków obejmowała pacjentów z niestabilnością odcinka szyjnego, u których zastosowano małoinwazyjne, przezskórne wprowadzanie śrub pedikularnych i prętów w odcinku szyjnym oraz górnym piersiowym kręgosłupa z wykorzystaniem systemu Ennovate® Cervical. Wyniki badania wskazują, że małoinwazyjna, przezskórna implantacja systemu śrubowo-prętowego z użyciem śrub pedikularnych jest wykonalna.

Podobnie jak w odcinku piersiowym i lędźwiowym kręgosłupa, techniki chirurgii małoinwazyjnej (MIS) w odcinku szyjnym mają na celu uzyskanie efektów porównywalnych z procedurami konwencjonalnymi w zakresie zasadniczego celu operacji, przy jednoczesnym zapewnieniu korzyści wynikających z mniej traumatycznego dostępu chirurgicznego. W odróżnieniu jednak od odcinka piersiowego i lędźwiowego, techniki MIS w odcinku szyjnym są stosowane głównie z dostępu tylnego.