Żadne treści nie pasują do wyszukiwanego hasła.
Wszystko
You have successfully logged out.
Pomoc w zapobieganiu i leczeniu owrzodzeń stopy cukrzycowej
Zespół stopy cukrzycowej (DFS) jest częstym powikłaniem cukrzycy, które w pewnym momencie życia dotyka co czwartego pacjenta z tą chorobą. Ryzyko rozwoju DFS wzrasta wraz z wiekiem.
Jednym z jego następstw jest uszkodzenie skóry lub powstanie owrzodzenia stopy, określanego jako owrzodzenie stopy cukrzycowej (DFU). Schorzenie to obejmuje wszystkie zmiany w obrębie stopy wynikające z polineuropatii cukrzycowej oraz cukrzycowych zmian mikroangiopatycznych i makroangiopatycznych.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, oświadczam, że jestem osobą wykonującą zawód medyczny lub prowadzącym obrót wyrobami medycznymi. Mam świadomość, że treści zamieszczane na niniejszej stronie mogą zawierać między innymi wiadomości na temat wyrobów niebezpiecznych dla zdrowia i bezpieczeństwa pacjentów.
Potwierdź Jestem profesjonalistą z branży medycznej. Anuluj Nie jestem profesjonalistą z branży medycznej.Zakażenie owrzodzenia stopy cukrzycowej (DFU)
19- 0%
osób z cukrzycą doświadczy rozwoju owrzodzenia stopy cukrzycowej (DFU).[2]
Ponad
0%
takich owrzodzeń stopy cukrzycowej ulega zakażeniu.[3]
Nawet
0%
ciężko zakażonych DFU prowadzi do rozwoju zapalenia kości i szpiku.[4]
Zakażenia owrzodzeń stopy cukrzycowej: profilaktyka i leczenie
Zakażenie owrzodzenia stopy cukrzycowej wiąże się nie tylko z opóźnionym lub utrudnionym gojeniem, ale również stanowi czynnik ryzyka hospitalizacji. Ponadto od 10% do 45% pacjentów hospitalizowanych z powodu zakażenia stopy wymaga ponownej hospitalizacji w ciągu roku, co prowadzi do wzrostu kosztów opieki zdrowotnej. U pacjentów z ciężkim zakażeniem lub zapaleniem kości i szpiku ryzyko amputacji istotnie wzrasta.[5]
Rozpoznanie zakażenia owrzodzenia stopy cukrzycowej opiera się przede wszystkim na objawach klinicznych, takich jak:[5]
Obejmuje również badanie kliniczne z wykorzystaniem metod, takich jak:[6]
Nasilenie zakażenia stopy cukrzycowej klasyfikuje się zgodnie z klasyfikacją IWGDF/IDSA: [6]
Brak objawów miejscowych lub ogólnoustrojowych wskazujących na zakażenie.
Oczyścić ranę za pomocą odpowiednich roztworów do przemywania i przeprowadzić opracowanie chirurgiczne.
Zakażenie: Spełnione są co najmniej dwa z poniższych objawów: miejscowy obrzęk lub stwardnienie; rumień o średnicy >0,5, ale <2 cm wokół rany; miejscowa tkliwość lub ból; podwyższona temperatura miejscowa; wydzielina ropna.
Oczyścić ranę, przeprowadzić opracowanie chirurgiczne, zastosować opatrunki ze srebrem w celu kontroli zakażenia miejscowego. Leczenie ogólnoustrojowe antybiotykami (doustnie).
dodać „O”, jeśli występuje zapalenie kości
Zakażenie bez objawów ogólnoustrojowych. Obejmuje: rumień sięgający ≥ 2 cm od brzegu rany i/lub zajęcie tkanek głębszych niż skóra oraz tkanki podskórnej (np. ścięgna, mięśnie, stawy i kości).
Skierować pacjenta do zespołu interdyscyplinarnego ds. stopy cukrzycowej. Leczenie ogólnoustrojowe antybiotykami (doustnie lub pozajelitowo). W razie potrzeby chirurgiczne opracowanie rany.
dodać „O”, jeśli występuje zapalenie kości
Każde zakażenie stopy o rozległości ≥2 cm z towarzyszącymi objawami ogólnoustrojowymi, takimi jak: temperatura >38°C lub <36°C; tętno >90 uderzeń/min; częstość oddechów >20/min lub PaCO₂< 4,3 kPa (32 mmHg); liczba leukocytów >12 000/mm³ lub < 4 G/l lub >10% niedojrzałych form (pałeczkowatych).
Skierować pacjenta do zespołu interdyscyplinarnego ds. stopy cukrzycowej. Leczenie ogólnoustrojowe antybiotykami (pozajelitowo). W razie potrzeby chirurgiczne opracowanie rany.
Biofilm występuje w ponad 78% przypadków owrzodzeń stopy cukrzycowej.[8]
Jeżeli istnieje podejrzenie obecności biofilmu w owrzodzeniu stopy cukrzycowej, należy wdrożyć strategie ukierunkowane na jego zwalczanie, których celem jest zarówno zapobieganie rozwojowi zakażenia, jak i wspomaganie procesu gojenia owrzodzenia.[7]
Oczyść ranę przy użyciu roztworów zawierających substancje powierzchniowo czynne, które pomagają rozbijać i usuwać biofilm. Wykazano korzystny wpływ roztworów zawierających poliheksanid i betainę na zaburzanie struktury biofilmu oraz poprawę pH rany. Zaleca się stosowanie roztworu do oczyszczania ran za pomocą nasączonych kompresów przez około 5 minut. Następnie należy delikatnie oczyścić łożysko rany, aby dokładnie przepłukać jej powierzchnię i przygotować ją do usunięcia nieżywotnych tkanek.
Chirurgiczne oczyszczanie rany jest preferowaną metodą leczenia owrzodzeń stopy cukrzycowej. Polega ono na usuwaniu tkanek martwiczych za pomocą skalpela, nożyczek lub kirety aż do momentu pojawienia się niewielkiego krwawienia, świadczącego o obecności żywej tkanki. Skuteczność tego zabiegu zwiększa wcześniejsze zastosowanie preparatów oczyszczających, takich jak Prontosan®.
Zastosowanie opatrunków ze srebrem zapobiega ponownemu tworzeniu się biofilmu oraz zmniejsza ilość bakterii w ranie.[7]
W celu skutecznego zarządzania wysiękiem z rany należy stosować odpowiednie opatrunki, takie jak alginianowe lub superabsorpcyjne. Nadmiar wilgoci może prowadzić do maceracji otaczającej skóry i opóźniać proces gojenia.[7]
Spersonalizowane konto sprawia, że korzystanie z Internetu jest łatwiejsze, wygodniejsze i bezpieczniejsze.