Żadne treści nie pasują do wyszukiwanego hasła.
Wszystko
You have successfully logged out.
Profilaktyka i leczenie
Około 80% ran przewlekłych zlokalizowanych na podudziu jest następstwem przewlekłej niewydolności żylnej, natomiast w 5-10% przypadków przyczyną jest choroba tętnic. Pozostały odsetek stanowią inne etiologie, takie jak owrzodzenia neuropatyczne.[1] Owrzodzenia kończyn dolnych dotyczą około 1 na 1000 osób w Europie[2]i częściej występują u osób starszych. Średni wiek pacjentów z żylnymi owrzodzeniami kończyn dolnych wynosi około 73,5 roku.[3]
Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, oświadczam, że jestem osobą wykonującą zawód medyczny lub prowadzącym obrót wyrobami medycznymi. Mam świadomość, że treści zamieszczane na niniejszej stronie mogą zawierać między innymi wiadomości na temat wyrobów niebezpiecznych dla zdrowia i bezpieczeństwa pacjentów.
Potwierdź Jestem profesjonalistą z branży medycznej. Anuluj Nie jestem profesjonalistą z branży medycznej.Przyczyną żylnych owrzodzeń kończyn dolnych jest niewydolność żylna spowodowana uszkodzeniem zastawek żylnych, prowadzącym do nadciśnienia żylnego, wstecznego przepływu krwi i/lub niedrożności żył podudzia. Wszystkie te czynniki mogą odpowiadać za rozwój powikłań skórnych i naczyniowych.
Żylne owrzodzenia kończyn dolnych mogą być bezbolesne, jednak niektórym pacjentom towarzyszy silny ból. Mogą również ulec zakażeniu. Wokół zakażonego żylnego owrzodzenia kończyny dolnej często występuje stan zapalny skóry (dermatitis). [4]
Kluczowe znaczenie w leczeniu żylnych owrzodzeń kończyn dolnych mają odpowiednie postępowanie terapeutyczne oraz zapobieganie nawrotom choroby, zwłaszcza że odsetek nawrotów w ciągu roku może sięgać 17%. Z tego względu opracowano liczne wytyczne, choć występują między nimi pewne różnice. Mimo to w większości przypadków osiągnięto konsensus dotyczący następujących zaleceń:
1. Situm M, Kolić M, Redzepi G, Antolić S. Kronicne rane kao javnozdravstveni problem [Chronic wounds as a public health problem]. Acta Med Croatica. 2014 Oct;68 Suppl 15-7. Croatian. PMID 25326983.
2. Petherick ES, Pickett KE, Cullum NA. Can different primary care databases produce comparable estimates of burden of disease: results of a study exploring venous leg ulceration. Fam Pract. 2015 Aug;32(4):374-80. doi: 10.1093/fampra/cmv013. Epub 2015 May 1. PMID: 25934977; PMCID: PMC5942540.
3. Urwin S, Dumville JC, Sutton M, Cullum N. Health service costs of treating venous leg ulcers in the UK: evidence from a cross-sectional survey based in the north west of England. BMJ Open. 2022 Jan 6;12(1):e056790. doi: 10.1136/bmjopen-2021-056790. PMID: 34992123; PMCID: PMC8739075.
4. Robles-Tenorio A, Lev-Tov H, Ocampo-Candiani J. Venous Leg Ulcer. 2022 Sep 18. In: StatPearls [Internet]. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2022 Jan–. PMID: 33620871
5. Tan MKH, Luo R, Onida S, Maccatrozzo S, Davies AH. Venous Leg Ulcer Clinical Practice Guidelines: What is AGREEd? Eur J Vasc Endovasc Surg. 2019 Jan;57(1):121-129. doi: 10.1016/j.ejvs.2018.08.043. Epub 2018 Oct 2. PMID: 30287207.
6. Gohel MS, Taylor M, Earnshaw JJ, Heather BP, Poskitt KR, Whyman MR. Risk factors for delayed healing and recurrence of chronic venous leg ulcers--an analysis of 1324 legs. Eur J Vasc Endovasc Surg. 2005 Jan;29(1):74-7. doi: 10.1016/j.ejvs.2004.10.002. PMID: 15570275.
7. Maccatrozzo S, Onida S, Davies AH. Guidelines on venous ulceration: A mess. Phlebology. 2017 Jul;32(6):369-370. doi: 10.1177/0268355516657686. Epub 2016 Jun 30. PMID: 27364908.01312.
Spersonalizowane konto sprawia, że korzystanie z Internetu jest łatwiejsze, wygodniejsze i bezpieczniejsze.