Żadne treści nie pasują do wyszukiwanego hasła.
Wszystko
You have successfully logged out.
Kluczowa rola resuscytacji płynowej
Sepsa należy do najpoważniejszych ostrych wyzwań współczesnej medycyny. Jest to stan bezpośredniego zagrożenia życia, charakteryzujący się dysfunkcją narządów wynikającą z rozregulowanej odpowiedzi organizmu na zakażenie. Każdego roku dotyka milionów pacjentów na całym świecie i prowadzi do zgonu nawet w jednej trzeciej przypadków.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, oświadczam, że jestem osobą wykonującą zawód medyczny lub prowadzącym obrót wyrobami medycznymi. Mam świadomość, że treści zamieszczane na niniejszej stronie mogą zawierać między innymi wiadomości na temat wyrobów niebezpiecznych dla zdrowia i bezpieczeństwa pacjentów.
Potwierdź Jestem profesjonalistą z branży medycznej. Anuluj Nie jestem profesjonalistą z branży medycznej.0%
wszystkich zgonów na świecie jest związanych z sepsą1
0 mln
osób na całym świecie każdego roku zapada na sepsę1
0 mld
euro - tyle wynoszą roczne koszty związane z sepsą w największych krajach Europy2
Wstrząs septyczny stanowi najcięższą postać sepsy, charakteryzuje go utrzymujące się niedociśnienie tętnicze pomimo odpowiedniej resuscytacji płynowej. Wiąże się on ze znacznie wyższą śmiertelnością, zwłaszcza wśród pacjentów na oddziałach intensywnej terapii.3,4
W leczeniu ciężkiej sepsy i wstrząsu septycznego liczy się każda minuta. Wczesne rozpoznanie oraz szybkie wdrożenie ukierunkowanej terapii w pierwszych godzinach mają kluczowe znaczenie dla przeżycia pacjenta. Jednym z najważniejszych celów jest szybkie osiągnięcie stabilności hemodynamicznej, stanowiącej podstawowy element postępowania w sepsie. Cel ten osiąga się przede wszystkim poprzez indywidualnie dostosowaną resuscytację płynową.3-5
Stabilność hemodynamiczna zostaje osiągnięta, gdy układ sercowo-naczyniowy funkcjonuje w sposób zapewniający ciągłą i odpowiednią perfuzję narządów, bez występowania ostrych zaburzeń krążenia.3
Sepsa rozwija się w następstwie odpowiedzi zapalnej i przeciwzapalnej organizmu na zakażenie. Najczęściej jest ona związana z zakażeniami bakteryjnymi, ale mogą ją również wywoływać wirusy, grzyby i pasożyty.7
Wczesne rozpoznanie i działania początkowe: sepsa i wstrząs septyczny są stanami zagrożenia życia wymagającymi natychmiastowego działania.
Należy niezwłocznie oznaczyć stężenie mleczanu w surowicy krwi, a w przypadku podwyższonych wartości przeprowadzić ponowne oznaczenie w celu oceny odpowiedzi na resuscytację.
Przed rozpoczęciem antybiotykoterapii należy pobrać odpowiednie posiewy krwi, pod warunkiem, że nie spowoduje to istotnego opóźnienia leczenia.
Wczesne zastosowanie leczenia przeciwdrobnoustrojowego ma kluczowe znaczenie w leczeniu sepsy i powinno nastąpić możliwie jak najszybciej, optymalnie w ciągu godziny od rozpoznania wstrząsu septycznego. Leczenie należy dostosować do rodzaju zakażenia oraz profilu ryzyka pacjenta.
Celem jest jak najszybsze osiągnięcie stabilizacji hemodynamicznej, szczególnie w stanach nagłych. Skuteczne wspomaganie funkcji układu krążenia ma kluczowe znaczenie dla przeżycia pacjenta.
Możliwe opcje płynoterapii obejmują:
W przypadku ostrej hipowolemii okołozabiegowej do uzupełniania objętości wewnątrznaczyniowej można stosować krystaloidy i koloidy. W resuscytacji płynowej preferowane są zbilansowane roztwory krystaloidowe oraz zbilansowane roztwory koloidowe.
U pacjentów leczonych na oddziałach intensywnej terapii krystaloidy pozostają płynami pierwszego wyboru do uzupełniania objętości. Jeżeli cele hemodynamiczne nie zostaną osiągnięte przy zastosowaniu samych krystaloidów, można rozważyć dodatkowe podanie roztworów żelatyny lub albuminy ludzkiej. Zalecane jest stosowanie zbilansowanych roztworów krystaloidowych i koloidowych.
Kluczowe znaczenie ma indywidualne dostosowanie płynoterapii, aby uniknąć przeciążenia płynami.
Wazopresory i leki inotropowe stanowią podstawę leczenia wstrząsu septycznego. Wstrząs septyczny wiąże się z utratą napięcia naczynioruchowego, prowadzącą do ogólnego rozszerzenia naczyń krwionośnych i niedociśnienia tętniczego.
Wsparcie oddechowe
Wsparcie oddechowe należy do najczęściej stosowanych metod leczenia u pacjentów w stanach nagłych, w tym u chorych z sepsą i wstrząsem septycznym. Może być konieczne zastosowanie zarówno inwazyjnych, jak i nieinwazyjnych metod tlenoterapii oraz wspomagania oddychania.
Terapia nerkozastępcza
Ostre uszkodzenie nerek będące następstwem sepsy lub wstrząsu septycznego może wymagać zastosowania terapii nerkozastępczej. Kwalifikacja do terapii nerkozastępczej oraz jej wdrożenie stanowią złożone i inwazyjne postępowanie terapeutyczne.
Wkrótce otrzymasz oddzielną wiadomość e-mail z linkiem do badania.
Spersonalizowane konto sprawia, że korzystanie z Internetu jest łatwiejsze, wygodniejsze i bezpieczniejsze.
