You have successfully logged out.
Żywienie pozajelitowe
Żywienie pozajelitowe (PN) jest stosowane u szerokiej grupy pacjentów wymagających szczególnej opieki, w różnych środowiskach klinicznych – od oddziałów intensywnej terapii (OIOM) po pacjentów korzystających z żywienia domowego (HPN)*. PN zawiera niezbędne makroskładniki, takie jak aminokwasy, węglowodany i lipidy, a także mikroskładniki: elektrolity, pierwiastki śladowe i witaminy.1
Proces stosowania PN może obejmować nawet 50 składników, wiele etapów oraz współpracę różnych specjalistów, co zwiększa ryzyko błędów, kontaminacji i zakłuć igłą (NSI). 1-4 Prawidłowe stosowanie PN wymaga wysokiego poziomu wiedzy i doświadczenia, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjenta. 1-4
Aby skutecznie zarządzać tymi potencjalnymi zagrożeniami, niezbędne są intuicyjne i inteligentne systemy podawania, które chronią zarówno pacjentów, jak i personel medyczny4-6.
*Gdy żywienie doustne lub dojelitowe (EN) jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane.
This website is an international information resource intended only for Healthcare Professionals.
Potwierdź Jestem profesjonalistą z branży medycznej. Anuluj Nie jestem profesjonalistą z branży medycznej.
Od 3 do 16 błędów na 1000 recept w różnych etapach procesu stosowania żywienia pozajelitowego (PN).4
Ze względu na wysoką złożoność procesu stosowania żywienia pozajelitowego (PN), kluczowe znaczenie mają: dobór odpowiedniej dawki, zgodność składników oraz stabilność mieszaniny4.
Worki wielokomorowe (MCB) wspierają ograniczenie potencjalnych błędów na różnych etapach terapii PN, czyniąc ją rozwiązaniem efektywnym, ekonomicznym i oszczędzającym czas 7-9.
Żywienie pozajelitowe (PN) jest z definicji uznawane za lek wysokiego ryzyka, którego nieprawidłowe zastosowanie może prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych oraz wzrostu kosztów leczenia. 1-3
Potencjalne błędy mogą wystąpić na każdym etapie procesu PN i dotyczyć wszystkich zaangażowanych specjalistów – w tym dietetyków, pielęgniarek, lekarzy i farmaceutów. Przygotowanie, komponowanie i wydawanie mieszanin to jedne z głównych źródeł błędów w procesie PN (24–42%)4 .
U pacjentów z chorobami ostrymi i przewlekłymi często występują powikłania metaboliczne, które mogą negatywnie wpływać na wyniki leczenia. Emulsje lipidowe stosowane w żywieniu pozajelitowym ewoluowały i obecnie stanowią jeden z kluczowych elementów wpływających na proces rekonwalescencji pacjenta10.
Emulsje najnowszej generacji łączą różne źródła lipidów, aby wspierać poprawę efektów terapeutycznych. Niektóre złożone emulsje zawierają również kwasy tłuszczowe Omega-3, takie jak DHA (kwas dokozaheksaenowy) i EPA (kwas eikozapentaenowy), znane ze swoich właściwości przeciwzapalnych, immunomodulujących i antyoksydacyjnych10.
W 2019 roku Global Leadership Initiative on Malnutrition (GLIM) wskazała na związek pomiędzy niedożywieniem a stanem zapalnym: niedożywienie może być skutkiem mechanizmów zapalnych związanych z chorobą lub innych procesów patologicznych. Z tego względu GLIM uwzględnia stan zapalny jako ważny marker w diagnostyce niedożywienia związanego z chorobą.11
Konsensus dotyczący globalnych standardów praktyki klinicznej w zakresie diagnostyki niedożywienia został opracowany przez kilka międzynarodowych towarzystw zajmujących się żywieniem klinicznym, takich jak: ESPEN, ASPEN, FELANPE oraz PENSA.11
Witaminy pełnią rolę katalizatorów wielu procesów metabolicznych i mogą szybko ulegać niedoborom – w zależności od rodzaju choroby oraz zastosowanego leczenia.
Witaminy podawane dożylnie stanowią skuteczną metodę uzupełniania niedoborów w sytuacjach, gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane12.
Większość pacjentów rozpoczynających żywienie pozajelitowe (PN) znajduje się w stanie niedoboru witamin, wynikającego z przebiegu choroby oraz zastosowanego leczenia, które mogą zaburzać wchłanianie i zwiększać straty witamin.12 Poważne schorzenia prowadzą do zwiększonego zużycia metabolicznego witamin, a ich niedostateczna podaż bezpośrednio wpływa na zaburzenie funkcji metabolicznych.13
Proces przepisywania, przygotowywania i podawania witamin w żywieniu pozajelitowym jest złożony ze względu na konieczność łączenia 13 różnych witamin, z których każda charakteryzuje się odmiennymi właściwościami chemicznymi.
Uzyskaj najnowsze dane dotyczące przygotowywania mieszanin PN lub przeczytaj więcej o żywieniu pozajelitowym w warunkach domowych.
Zarejestruj się, aby pobrać dokument
Nasz przewodnik po inteligentnym mieszaniu ma na celu wsparcie użytkownika, dostarczając informacji o zgodności i stabilności w zwięzły i przyjazny dla użytkownika sposób.
Cenna opcja terapeutyczna w ramach żywienia pozajelitowego w warunkach domowych.
1. Berlana D. Parenteral Nutrition Overview. Nutrients. 2022 Oct 25;14(21):4480.
2. Boullata JI. Overview of the parenteral nutrition use process. JPEN J Parenter Enteral Nutr. 2012 Mar;36(2 Suppl):10S–13S.
3. Alfonso JE, Berlana D, Ukleja A, Boullata J. Clinical, Ergonomic, and Economic Outcomes With Multichamber Bags Compared With (Hospital) Pharmacy Compounded Bags and Multibottle Systems: A Systematic Literature Review. JPEN J Parenter Enteral Nutr. 2017 Sep;41(7):1162–1177.
4. Wischmeyer PE, Klek S, Berger MM, Berlana D, Gray B, Ybarra J, Ayers P. Parenteral nutrition in clinical practice: International challenges and strategies. Am J Health Syst Pharm. 2024 Jun 13;81(Supplement_3):S89–S101.
5. Monczka J, Ayers P, Berger MM, Wischmeyer PE. Safety and quality of parenteral nutrition: Areas for improvement and future perspectives. Am J Health Syst Pharm. 2024 Jun 13;81(Supplement_3):S121–S136.
6. Alfonso JE. Beyond Needlesticks – Multi-Chamber Bags Enhanced with Smart Injection and Infusion Technology [Internet]. Pennsylvania (US): Drug Association Information (DIA);2024 [cited 2024 Nov 24]. Available from: https://globalforum.diaglobal.org/issue/november-2024/#bbraun .
7. Berlana D, Almendral MA, Abad MR, Fernández A, Torralba A, Cervera-Peris M, Piñeiro G, Romero-Jiménez R, Vázquez A, Ramírez E, Yébenes M, Muñoz Á. Cost, Time, and Error Assessment During Preparation of Parenteral Nutrition: Multichamber Bags Versus Hospital-Compounded Bags. JPEN J Parenter Enteral Nutr. 2019 May;43(4):557-565.
8. Berlana D, Sabin P, Gimeno-Ballester V, Romero-Jiménez R, Zapata-Rojas A, Marquez E, Martínez-Cutillas J, Schoenenberger-Arnaiz JA. Cost analysis of adult parenteral nutrition systems: three-compartment bag versus customized. Nutr Hosp. 2013 Nov 1;28(6):2135–41.
9. Berlana D, Barraquer A, Sabin P, Chicharro L, Pérez A, Puiggrós C, Burgos R, Martínez-Cutillas J. Impact of parenteral nutrition standardization on costs and quality in adult patients. Nutr Hosp. 2014 Aug 1;30(2):351-8.
10. Calder PC, Waitzberg DL, Klek S, Martindale RG. Lipids in Parenteral Nutrition: Biological Aspects. JPEN J Parenter Enteral Nutr. 2020 Feb;44 Suppl 1:S21–S27.
11. Cederholm T, Jensen GL, Correia MITD, Gonzalez MC, Fukushima R, Higashiguchi T, Baptista G, Barazzoni R, Blaauw R, Coats A, Crivelli A, Evans DC, Gramlich L, Fuchs-Tarlovsky V, Keller H, Llido L, Malone A, Mogensen KM, Morley JE, Muscaritoli M, Nyulasi I, Pirlich M, Pisprasert V, de van der Schueren MAE, Siltharm S, Singer P, Tappenden K, Velasco N, Waitzberg D, Yamwong P, Yu J, Van Gossum A, Compher C; GLIM Core Leadership Committee; GLIM Working Group. GLIM criteria for the diagnosis of malnutrition - A consensus report from the global clinical nutrition community. Clin Nutr. 2019 Feb;38(1):1–9.
12. Berger MM, Shenkin A, Schweinlin A, Amrein K, Augsburger M, Biesalski HK, Bischoff SC, Casaer MP, Gundogan K, Lepp HL, de Man AME, Muscogiuri G, Pietka M, Pironi L, Rezzi S, Cuerda C. ESPEN micronutrient guideline. Clin Nutr. 2022 Jun;41(6):1357–1424.
13. Amrein K, de Man AME, Dizdar OS, Gundogan K, Casaer MP, Lepp HL, Rezzi S, van Zanten AR, Shenkin A, Berger MM; ESPEN Micronutrient Special Interest Group (SIG-MN). LLL 44 - 2 - Micronutrients in clinical nutrition: Vitamins. Clin Nutr ESPEN. 2024 Jun;61:427–436.
Spersonalizowane konto sprawia, że korzystanie z Internetu jest łatwiejsze, wygodniejsze i bezpieczniejsze.
