Żadne treści nie pasują do wyszukiwanego hasła.
Wszystko
You have successfully logged out.
Zator powietrzny
Dowiedz się, w jaki sposób pracownicy służby zdrowia mogą znacząco zmniejszyć ryzyko i dlaczego jest to szczególnie ważne w przypadku dzieci.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, oświadczam, że jestem osobą wykonującą zawód medyczny lub prowadzącym obrót wyrobami medycznymi. Mam świadomość, że treści zamieszczane na niniejszej stronie mogą zawierać między innymi wiadomości na temat wyrobów niebezpiecznych dla zdrowia i bezpieczeństwa pacjentów.
Potwierdź Jestem profesjonalistą z branży medycznej. Anuluj Nie jestem profesjonalistą z branży medycznej.
Zator powietrzny lub zator gazowy jest głównie spowodowany przedostaniem się pęcherzyków powietrza do układu krwionośnego, co prowadzi do zablokowania naczynia krwionośnego, a tym samym do skutków ogólnoustrojowych. 2, 3
Zator powietrzny może wystąpić z powodu:
Pozycja pacjenta ma wpływ na ilość wprowadzonego powietrza. W pozycji pionowej ryzyko wzrasta, gdy żyła znajduje się powyżej poziomu serca. 3, 4, 5
Połączone ze sobą grawitacyjne infuzje i pompy infuzyjne mogą prowadzić do efektu granulacji (ciecz-powietrze-ciecz itp.) gdy infuzja grawitacyjna przebiega na sucho.6 Co więcej, nieprawidłowe postępowanie z infuzją ciśnieniową stwarza ryzyko zatoru powietrznego. 7, 8
U dzieci, a w szczególności wcześniaków i noworodków, najmniejsza ilość powietrza może prowadzić do zatoru powietrznego, co może mieć śmiertelne konsekwencje.9 Dotyczy pacjentów pediatrycznych i noworodkowych cierpiących na uporczywy owalny owalny foramen (PFO) lub drożdżaki kanałowej (DA). Jeśli powietrze przepływa przez PFO lub DA, oprócz ryzyka zatoru powietrznego w krwi żylnej istnieje również ryzyko wystąpienia ustrojowej zatoru powietrznego (tętniczego).10
Skutkiem małych, całkowitych objętości powietrza mogą być zmiany fizjologiczne, takie jak:10
W neurochirurgii pediatrycznej zator żylny powietrza (VAE) jest bardziej powszechny, gdy głowa znajduje się powyżej poziomu serca, np. w pozycji siedzącej. Odnotowano, że częstość występowania tych przypadków u dzieci wynosi 33%. 10, 11
Powstanie pęcherzyków powietrza zależy od wielkości podciśnienia powstającego pomiędzy miejscem wejścia a prawym sercem. Dlatego pozycjasiedząca stanowi szczególne ryzyko zatoru powietrznego. Wlot powietrza jest również możliwy w innych pozycjach chirurgicznych, jeśli istnieje możliwość wystąpienia gradientu ujemnego ciśnienia.10
Oprócz neurochirurgii u dzieci odnotowano także zator powietrzny podczas diagnostycznych zabiegów radiologicznych, arteriografii, cysternowej mielografii powietrza i pneumoencefalografii.10
W pediatrii bardzo ważne jest zapobieganie lub szybkie leczenie zatoru powietrznego. Dokładne monitorowanie jest niezbędne, aby zapobiec przedostawaniu się powietrza, dopóki krytyczna objętość powietrza nie spowoduje katastrofalnych zmian fizjologicznych.10
Aby zminimalizować ryzyko dla młodych pacjentów, niektóre produkty i zalecane działania okazały się skuteczne.
Gdy tylko jest to możliwe, zapewnienie, że pacjent znajduje się w pozycji, w której chora żyła znajduje się poniżej poziomu serca pomaga zmniejszyć ryzyko. W przypadku stosowania centralnych cewników żylnych preferowana jest pozycja Trendelenburga lub leżąca na wznak. 3, 4
Separator powietrza w pobliżu dostępu do pacjenta zmniejsza ryzyko zatoru powietrznego podczas infuzji. Dwie hydrofobowe membrany PTFE 0,02 µm zapobiegają zatorowi powietrznemu niezależnie od położenia wbudowanego filtra infuzyjnego.
W przypadku infuzji równoległych należy stosować kraniki trójdrożne w obejściu umieszczonym w rurce syfonu wznoszącego. Do infuzji grawitacyjnych należy używać zaworów zwrotnych.
Co równie ważne, nowoczesne sety infuzyjne z mechanizmem zatrzymywania powietrza pomagają również zapobiegać zatorom powietrznym.
Aesculap Chifa sp. z o.o.
ul. Tysiąclecia 14
64-300 Nowy Tomyśl,
Polska
[1] Ho AMH. Czy pilna trombotomia jest zawsze najbardziej odpowiednią natychmiastową interwencją w przypadku systematycznego zatoru powietrznego po urazie płuc? Klatka piersiowa 1999;116(1):234-7.
[2] McCarthy C, Behravesh S, Naidu S, Oklu R. Zator powietrzny: Praktyczne wskazówki dotyczące zapobiegania i leczenia. Clin Med. 2016;5(11):93.
[3] Cook LS. Zator powietrzny związany z infuzją. J Infus Nurs 2013;36(1):26-36.
[4] Gabriel J. Terapia infuzyjna Część druga: Zapobieganie powikłaniom i ich leczenie. Stojak dla pielęgniarek 2008;22(32):41-8.
[5] Lee PT, Thompson F, Thimbleby H. Analiza dzienników błędów pomp infuzyjnych i ich znaczenia dla służby zdrowia. Br J Nurs 2012;21(8):12-20.
[6] Obermayer A. Physikalisch-technische Grundlagen der Infusionstechnik - Teil 2. Medizintechnik 1994;114(5):185-190.
[7] Zoremba N, Gruenewald C, Zoremba M, Rossaint R, Schaelte G. Możliwość usuwania powietrza w systemach infuzji szybkiej. Znieczulenie 2011;66(11):1031-4.
[8] Suwanpratheep A, Siriussawakul A. Przypadkowy zator żylny spowodowany przez worek z infuzją potwierdzoną echokardiografią przezprzełykową. J Anesthe Clinic Res 2011;2(10).
[9] Levy I, Mosseri R, Garty B. Infuzja dożylna obwodowa - inna przyczyna zatoru powietrznego, Acta Paediatr. 1996 marzec;85(3):385-6.
[10] Porter SS, Boyd RC, Albin MS. Zator powietrzny w żyle u dzieci poddawanych tylnej kraniotomii fossa: Sprawa klienta Can Anaesth Soc J. 1984 styczeń;31(1):86-90.
[11] Sriganesh K, Mittal M, Jadhav T. Zator żylny powietrza. Dziennik anestezjologii neurochirurgicznej 2016 styczeń;28(1):85-6.
Spersonalizowane konto sprawia, że korzystanie z Internetu jest łatwiejsze, wygodniejsze i bezpieczniejsze.
